Maaltijd
De innerlijke mens versterken. Wat kan taal toch heerlijk zijn. Want het klopt ook nog. Samen aan tafel gaan, elke dag. Het geeft een veilige, vanzelfsprekende verbondenheid op een onuitgesproken niveau. Net als in een fijn huisgezin. De innerlijke mens heeft die veilige verbondenheid nodig om te groeien. Samen sta je ergens voor, samen ga je ergens voor en zo’n simpele gedeelde maaltijd, waarbij je luistert naar wat voorgelezen wordt, schept precies die band, waardoor ieder weer zijn eigen innerlijke weg kan gaan.
Aan de hand van enkele eerste citaten, willen we je kennis laten maken met wat er vanuit de traditie over de maaltijd, eten en voedsel gezegd wordt. De citaten leiden je verder naar de bronteksten.
Marcus presenteert Jezus als een tastbaar mens, als iemand die thuis is in zijn lijf. Als gevolg daarvan is Jezus ook een gezelschapsmens; hij trekt rond in een groep, de druk van de menigte schept vaak moeilijkheden en hij lijkt altijd bereid om in de woelige intimiteit van een gemeenschappelijke maaltijd te delen. En, op het eind, verzekert hij zijn voortgaande aanwezigheid onder zijn leerlingen niet door woorden of gedachten maar door de lijfelijkheid van tafelgemeenschap en de verzadigende bestanddelen van brood en wijn. Michael Casey, Voluit menselijk, voluit goddelijk
Lees de hele brontekst
St. 13.1A De gemeenschappelijke maaltijd is teken van eensgezindheid onder de broeders en versterkt haar. Daarom zullen allen samen aan tafel gaan, tenzij men om een goede reden verhinderd is.
Lees de hele brontekst