Liefhebben
Een monnik bidt. En hij werkt. Ora et labora, bid en werk, monniken staan erom bekend. Maar liefhebben? Doen monniken dat ook? En hoe dan? Wat is eigenlijk liefhebben? De vraagtekens bij de liefde zijn eeuwenoud. Hoe komt dat toch? Liefde geurt naar God, misschien komt het daardoor. Je bespeurt het, wordt erdoor aangetrokken, deinst soms terug. De liefde is eindeloos diep en hoogtevrees komt veel voor. Toch trekt de liefde ons naar zich toe, toch roept de liefde ons in zich. Bijna bedwelmd door het aroma van God staan we aan de rand, van dat diepe. Laten we ons vallen? Hier wordt een groot JA gevraagd. Meer niet.
Aan de hand van enkele eerste citaten, willen we je kennis laten maken met wat er vanuit de traditie over gezegd wordt. De citaten leiden je verder naar de bronteksten.
O Heilige Geest, heilige Parakleet, heilige Trooster, troost ons in de armoede van onze eenzaamheid, die geen enkele verkwikking zoekt buiten U. Verlicht en verlevendig het hunkerend verlangen, opdat het worden mag: genietende liefde. Wees aanwezig, opdat we waarlijk liefhebben; dat al wat wij voelen en zeggen, moge voortkomen uit de bron van Uw liefde.
Willem van St.Thierry Uiteenzetting over het Hooglied §4
Lees de hele brontekst
WELKE DE WERKTUIGEN ZIJN OM GOED TE HANDELEN 1.Op de eerste plaats: God de Heer liefhebben met geheel zijn hart, met geheel zijn ziel, met al zijn kracht. 2.Vervolgens: de naaste gelijk zichzelf. … 77."Geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord, wat God bereid heeft voor hen die Hem liefhebben".
Lees de hele brontekst
Lees de hele brontekst
Er is een beroemd bijvoegsel (‘glosse’) aan de tekst van Romeinen 8,28, dat door Paul Claudel wordt toegeschreven aan Augustinus: ‘Want voor hen die God liefhebben, werken alle dingen ten goede, zelfs zonden.’
Michael Casey, Voluit menselijk, voluit goddelijk
Lees de hele brontekst
Merton, Boodschap ve contemplatief
Lees de hele brontekst
In de spiegel van de liefde
tekent zich het gelaat van de liefde
alleen af voor hem, die in de liefde blijft,
zoals ook alleen van ieder
die in het licht staat,
het gezicht weerspiegeld wordt
door een spiegel.
Lees de hele brontekst
Als we immers een schepsel liefhebben, niet als een weg naar U toe, maar als een genieting op zichzelf, dan is die liefde geen liefde meer, maar begeerte of lust of iets van die aard. En met het verlies van haar vrijheid, verliest ze ook het voorrecht zich liefde te mogen noemen. En de armzalige mens komt terecht op het niveau van de redeloze dieren en wordt huns gelijke (Ps. 49,13). Dit is heel zijn zonde, dat hij op een verkeerde manier geniet en gebruikt; dat hij iets geschapens of een medemens of zichzelf bemint, niet om tot U te komen, maar om in zichzelf ervan te genieten.
Al kan men ook van de evenmens en van zichzelf genieten, maar alleen in U, U zelf echter, o leven van al wat leeft, en goedheid van al wat goed is, U kan men genieten én in U én in zichzelf. En dit is dan de liefde, levend en lichtend, vrij en van het bederf bevrijdend.
Lees de hele brontekst